استفاده از ابزارآلات موسیقی حین درمان ارتودنسی

musical

یکی از رایج‌ترین سوالات مرتبط با بزرگ‌ترین نگرانی بیشتر نوجوانان این است که آیا با وجود بریس‌ها در دهان می‌توانند از آلات موسیقی مورد علاقه خود استفاده کنند یا خیر. به‌نظر می‌رسد استفاده ازابزار موسیقی که از طریق دهان نواخته می‌شوند به‌دلیل وجود بریس‌ها امکان‌پذیر نباشد اما حقیقت خلاف این است. در واقع  بریس‌های فلزی نباید تاثیری در توانایی نواختن ساز یا آلات موسیقی مورد نظر داشته باشند. نکته قابل ذکر این است که بعد از ارتودنسی باید یک دوره کوتاه آموزش و تنظیم ساز با دهان را طی کرده سپس به نواختن ساز موردعلاقه ادامه داد. در این مقاله به معرفی نکاتی می‌پردازیم که کمک می‌کنند حین ارتودنسی بتوان به‌راحتی سازموسیقی مورد علاقه را نواخت.

ساعت تمرین را بیشتر کنید


نگرانی بیشتر نوازندگان سازهای موسیقی این است که شاید بعد از ارتودنسی مجبور باشند وقفه طولانی را گذرانده و نتوانند به نواختن ساز مورد علاقه خود ادامه دهند. اما باید خاطر نشان کرد که از طریق تمرین بیشترمی‌توان چنین نگرانی را از خود دور کرده و با وجود ارتودنسی به نواختن ادامه داد. در نظر داشته باشید که چند روز اول تمرین، خصوصا هنگام نواختن سازهایی مانند ترومپت و ترومبون، ممکن است لب‌ها به‌دلیل وجود بریس‌ها کمی تحریک شوند. (البته سازهای بادی هم ازاین قاعده مستثنی نیستند). رشد و گسترش زخم و آفت‌های داخل لب‌ها معمولا 1 یا چند هفته ادامه دارد اما به‌ مرور تحریک لب‌ها کمتر و وضعیت بهبود می‌یابد. تمرین بیشتر سرعت این فرایند را بالا می‌برد. قرار دادن صحیح دهانه ساز در دهان نیاز به تمرین زیادی دارد وهمین امر شاید نواختن برخی نت‌ها  در دوران درمان ارتودنسی را با مشکل مواجه کند.

در چنین شرایطی یکی از بهترین کارهایی که می‌توان انجام داد، استفاده از موم‌های ارتودنسی است که متخصصین ارتودنسی در اختیار بیماران قرار می‌دهند. نواختن تمام سازهای بادی مستلزم فشاردادن دهانه ساز به لب‌ها می‌باشد. این کار موجب می‌شود فشار بیشتری به بریس‌ها وارد شود.

پوشاندن بریس‌ها با موم ارتودنسی احتمال تحریک لب‌ها و جراحات ناشی از بریس‌ها را کمتر می‌کند. اگر بیمار هنگام نواختن ساز احساس درد کرده و یا لب‌هایش زخمی شود، استفاده از تجهیزات کامل موم ارتودنسی کمک شایانی به رفع مشکل خواهد کرد. در حالی‌که استفاده از تجهیزات کامل موم بر روی بریس‌ها نیاز به وقت، تلاش و دقت زیادی دارد اما اگر به‌طور صحیح انجام شود می‌تواند راه‌حل مناسبی برای پیشگیری از جراحات و درد ناشی از بریس‌ها در حین نواختن باشد.

تغییر عادات


طبیعتا هیچ نوازنده‌ای  دوست ندارد نواختن موسیقی را مجددا شروع کند، اما این زمان بهترین فرصت برای شروع تمرینات مجدد روزانه است. انجام تمرینات موسیقی در حین ارتودنسی موجب می‌شود نوازنده به اشتباهات زیادی که قبل از ارتودنسی مرتکب می‌شد پی برده و اصلاح کند. یکی از مزیت‌های تمرین در حین ارتودنسی این است که نوازنده ممکن است متوجه برخی از عادات غلط خود شده و به تدریج آن ها را ترک کند. بهتراست تمرینات در ابتدا با صدای کم و آهسته، سپس با صدای ملایم انجام شود. بیمار باید سعی کند موقعیتی که در آن دهان کاملا راحت بوده و احساس درد نمی کند را زود تشخیص دهد.

در ارتودنسی، فرایند یادگیری حرکتی ممکن است دچار اختلال شود بنابراین باید اجازه داد تا دهان موقعیت جدید خود را پیدا کند سپس به ‌تدریج  به ‌سراغ نت‌های بالاتر رفت.

مراقب بریس‌ها باشید


در کل بریس‌ها نباید تاثیری روی سازهایی داشته باشند که با کمک زبان نواخته می‌شوند مگر این‌که بخشی از بریس‌ها داخل دهان قرار داشته ‌باشند. به‌عنوان مثال وجود اکسپندرها در سقف دهان ممکن است تا حدودی نواختن چنین سازهایی را تحت تاثیر قرار دهند. اگر قبلا آموزش دیده‌اید که زبان را هنگام نواختن سازهای بادی به سقف دهان متمایل کنید درحین ارتودنسی به این نکته پی خواهید برد که این روش دیگرمناسب نیست.

وجود بریس‌ها موجب می‌شوند بیمار روش دیگری را انتخاب کند. بسیاری از بیماران هنگام نواختن سازهای بادی یا دهنی در حین ارتودنسی زبان خود را به لبه پایین دندان‌های فوقانی می‌چسبانند. این کار نه ‌تنها موجب کنترل بیشترمی‌شود بلکه باعث می‌شود از لمس وسیع کننده کام و یا قطعات دیگر بریس‌ها در دهان اجتناب کرد. این روش کمک می‌کند بیمار هنگام تمرین موسیقی دچار مشکل نشده و از طرفی یادگیری حرکتی جدید را فرا بگیرد. فراموش نکنید که این کار به‌راحتی امکان‌پذر نیست و تنها با تمرین زیاد به‌صورت خودکار و غیرارادی انجام می‌شود.

به نفس بیشتری نیاز خواهید داشت


بیشتر نوازندگانی که دندان‌های خود را ارتودنسی کرده‌اند به این نتیجه رسیده‌اند که در چنین شرایطی معمولا نیاز به نفس بیشتری دارند. این امر موجب می‌شود نگه‌داشتن لبه ساز برای آن‌ها سخت و هنگام نواختن سازهایی بادی با مشکل مواجه شوند. اختلال در تنفس از مواردی دیگری است که به ‌منظور نواختن ساز باید در دوران ارتودنسی کاملا مورد توجه قرار بگیرد.

جایگزین دیگری برای بریس‌ها انتخاب کنید


بسیاری از نوازندگان معمولا نگران هستند که مبادا بریس‌ها در کیفیت اجرای موسیقی آن‌ها تاثیر بگذارد. شایان ذکر است که اگر تمرینات لازم جهت سازگاری با بریس‌ها انجام شود، سیم‌کشی دندان اغلب تاثیر خیلی کمی بر نحوه نواختن ساز موسیقی خواهد داشت. بسیاری از نواندگان دوست ندارند تحت هیچ شرایطی تمرین و نواختن را ترک و یا یادگیری را از نو آغاز کنند. این کار نه ‌تنها هزینه‌بر است بلکه اجراهای بزرگ را مختل می‌کند. بنابراین در صورتی که وجود بریس‌ها برای نوازنده واقعا مشکل ساز باشد بهتر است جایگزین‌های دیگر مانند ارتودنسی اینویزیلاین را انتخاب کند.



یک دیدگاه

  • سلام , مهمان