دلایل دشواری بسته شدن فاصله دندان‌ها در ارتودنسی

betweenn

یکی از ناراحت کننده ترین مشکلاتی که در طول درمان ارتودنسی رخ می‌دهد (یا بعداً دوباره ظاهر می‌شود) فاصله بین دندان‌ها است که بسته نمی‌شود. بسته نشدن فاصله دندان‌ها در حین ارتودنسی ممکن است ناشی از خود دندان‌ها، استخوان اطراف دندان یا تداخل دندان‌ها در قوس‌های دیگر باشد.

علل


شایع‌ترین دلیل فاصلهٔ دندان‌ها (یا ظاهر شدن مجدد فاصله‌ها) اندازه، شکل یا موقعیت خود دندان است. دندان ممکن است در بالا بیش از حد باریک یا فقط به اندازه کافی کوچک باشد. چنین دندانی نمی‌تواند فاصله بین دو دندانی که اندازه طبیعی و موقعیت صحیح دارند را پر کند. اگر دندانی بسیار کوچک است یا شکلی غیر طبیعی دارد، باید تغییر اندازه داده شود یا شکل آن تغییر کند. تغییر شکل ساختار دندان یا اضافه کردن مواد ترمیمی (کامپوزیت یا پرسلین) توسط متخصص ارتودنسی انجام می‌شود. گاهی اوقات زاویه دندان نیز می‌تواند مانع از بسته شدن کامل فاصله شود. اگر ریشه‌های دو دندان مجاور در زیر استخوان به یکدیگر برسند، ممکن است مانع از رسیدن تاج‌ها در بالا به یکدیگر شوند. اگر دندان‌ها به سمت یکدیگر خم شوند، نزدیک کردن سر تاج‌ها به یکدیگر موجب ایجاد فاصله‌ای در زیر نقطه تماس می‌شود که مانند یک فضای مثلثی درست بالای لثه‌ها به نظر می‌رسد. ارزیابی موقعیت دندان‌هایتان با اشعه ایکس به متخصص ارتودنسی کمک می‌کند تا بداند آیا باید محل دندان را تغییر دهد یا این که جهت کاهش فاصله آن را تغییر شکل دهد.

گاهی اوقات دندان‌ها طبیعی هستند، اما در ساختارهای اطراف مشکلاتی وجود دارد. اگر مشکلی در لیگامنت‌های اطراف ریشه یک دندان وجود دارد (این اختلال آنکیلوز نامیده می‌شود)، ممکن است حرکت دادن دندان برای بستن فاصله غیر ممکن باشد. در این گونه موارد ممکن است برای عریض‌تر کردن دندان استفاده از ونیرها یا روکش‌های دندان‌ها لازم باشد. در بعضی از بیماران بافت بین دو دندان ممکن است بیش از حد ضخیم یا متراکم باشد تااجازهٔ بسته شدن کامل فاصله بین دو دندان را بدهد (مثل فرنوم بین شکاف مرکزی بالا). روش درمان برای این مشکل به صورت برداشتن بافت اضافی طی روش فرنکتومی یا ژینژیوکتومی است. بیمارانی که در موقعیت قرار گیری زبان خود مشکل دارند نیز ممکن است دچار فاصلهٔ بین دندان‌های خود شوند به گونه‌ای که بستن یا بسته نگه داشتن این فاصله‌ها بسیار دشوار خواهد بود. بعضی از بیماران موفق به انجام تمرینات زبان (درمان میوفانکشنال) می‌شوند، در حالی که برخی دیگر نیاز به "اسپرز زبان" در طی درمان و ادامه دادن آن به صورت دائمی دارند. در نهایت، در موارد نادر، بیمار ممکن است دارای یک کیست یا رشد استخوان بین ریشه‌های دندان باشد که این امر باعث ایجاد یک فاصله یا جلوگیری از بسته شدن فاصله می‌شود. درمان جایگزین برای این اختلال عمل جراحی عامل ایجاد کنندهٔ مشکل توسط یک متخصص جراح دهان است.

در نهایت، اگر فاصله‌هایی وجود داشته باشند که بسته نمی‌شوند یا بلافاصله باز می‌شوند و هیچ یک از دلایل ذکر شده به نظر نمی‌رسد علت ایجاد دشواری در بسته شدن فاصله دندان‌ها باشد، مشکل ممکن است ناشی از دندان‌ها در بایت دیگر باشد. دندان‌های جلویی پایین به قسمت پشت دندان‌های فوقانی فشار می‌آورند و فاصله‌هایی را ایجاد می‌کنند. به همین ترتیب، یک کاسپید یا بایکاسپید در یک بایت می‌تواند بین دو دندان در بایت دیگر فاصله ایجاد کند یا مانع از بسته شدن فاصله آن‌ها شود. فاصله‌های ایجاد شده توسط بایت مقابل را می‌توان تنها در صورتی که دندان‌های درگیر جا به جا شده‌اند یا تغییر شکل داده‌اند، بست یا از بین برد.



یک دیدگاه

  • سلام , مهمان