روش‌های از بین بردن فاصله بین دندان‌ها

در کلينيک ارتودنسي دکتر قريشي، روش‌هاي متعددي براي از بين بردن فاصله زياد بين دندان‌ها وجود دارد که بهترين روش بر اساس علت به وجود آمدن، اندازه و موقعيت اين فاصله و وضعيت دندان‌هاي مجاور آن، براي شما انتخاب مي‌شود. در انتخاب روش درماني مناسب براي شما، هم هزينه آن و هم نيازها و شرايط خاص شما نقش مهمي خواهد داشت.

1

فضا يا فاصله موجود در بين دو دندان، دياستما ناميده مي‌شود. اين فاصله اغلب در بين دو دندان جلو و بالا مشاهده مي‌شود، اما به طور کلي ممکن است در بين هر کدام از دندان‌هاي مجاور هم، فاصله زياد و غيرطبيعي وجود داشته باشد. اغلب افرادی که بین دندان‌هایشان فاصله وجود دارد، مشکل چندانی با این قضیه ندارند و به دنبال درمان و اصلاح آن نیستند. اما اگر شما فکر می‌کنید که فاصله زیاد بین دندان‌ها بر زیبایی شما تأثیر منفی دارد، روش‌های دندانپزشکی مختلفی وجود دارد که می‌توانید برای رفع فاصله بین دندان ها از آن استفاده کنید.

علل ایجاد فاصله بین دندان‌ها


  • عدم انطباق بین اندازه استخوان فک و اندازه دندان‌ها
  • کوچک بودن اندازه دندان‌ها برای استخوان فک
  • عادت به مکیدن شست در دوران کودکی که باعث می‌شود دندان‌های جلویی به سمت جلو کشیده شود.
  • فشار آوردن با زبان به پشت دندان‌های جلویی
  • بیماری‌های پریودنتال که یکی از مهم‌ترین علل به وجود آمدن فاصله بین دندان‌ ها در بزرگسالان محسوب می‌شود.
  • فاصله زمانی طولانی بین افتادن دندان‌های شیری و رشد دندان‌های دائمی

روش‌هایی برای حذف فاصله بین دندان‌های جلویی، بدون استفاده از بریس و بدون ایجاد درد


  • ارتودنسی
  • استفاده از نوارهای بین دندانی
  • کامپوزیت‌های دندانی
  • استفاده از روکش و ونیر
  • کاشت دندان
  • دندان مصنوعی

ارتودنسی

بهترین راه برای بستن فاصله بین دندانها در اغلب موارد، استفاده از بریس‌های ارتودنسی می‌باشد. اما در عین حال این تهاجمی‌ترین، دردناک‌ترین و گران‌ترین راهکار برای مرتب کردن دندان‌ها می‌باشد. به هر حال در بعضی از موارد، چاره‌ای به جزء استفاده از این روش وجود ندارد. بیمارانی که از روش ارتودنسی دندانهای فاصله دار استفاده می‌کنند، در طی 6 ماه می‌توانند به هم رسیدن دندان‌های فاصله‌دار خود و از بین رفتن کامل فاصله بین آنها را ببینند.

بریس‌های ارتودنسی با کمک یک سری رابط‌های کشی (به نام زنجیر کشی)، دندان‌ها را به هم نزدیک می‌کنند. در عرض 6 ماه، فاصله بین دندان‌ها از بین می‌رود و بهبودی چشمگیری در وضعیت ظاهری و لبخند شخص حاصل می‌شود.

نحوه عملکرد بریس‌های ارتودنسی از طریق وارد کردن یک فشار مداوم در طول یک دوره زمانی نسبتاً طولانی بر روی دندان‌ها و جابه‌جا کردن آرام و تدریجی آنها در یک جهت خاص می‌باشد. همزمان با جابه‌جا شدن دندان‌ها، شکل استخوان هم در اثر وارد آمدن فشار، تغییر می‌کند. مدل‌های جدیدتر بریس‌ها که با نام "مینی بریس" شناخته می‌شوند، اندازه بسیار کوچک‌تری نسبت به بریس‌های قدیمی دارند و می‌توان از آنها برای درمان ناهنجاری‌هایی که از شدت کمتری برخوردارند، استفاده کرد.

استفاده از بریس‌ها اغلب در هنگامی لازم می‌شود که استخوان‌های فک و دهان دچار ناهنجاری‌های شدید بوده و نیاز به ردیف کردن داشته باشند. در واقع، بریس‌های ارتودنسی که تا چند سال پیش به عنوان تنها راهکار درمانی شناخته می‌شدند، امروزه فقط به عنوان آخرین گزینه در روش‌های درمانی جای دارند.

علی‌رغم آنکه ارتودنسی، دردناک‌ترین و پُرهزینه‌ترین روش برای از بین بردن فاصله بین دندان‌ها محسوب می‌شود، اما امروزه پیشرفت‌های زیادی در این روش حاصل شده است که می‌توان با درد بسیار خفیف‌تر و مشکلات کمتری که از نظر زیبایی به وجود می‌آورد، از این روش استفاده کرد.

با این همه حال قبل از آنکه اقدام به استفاده از ارتودنسی نمایید، در مورد سایر گزینه‌هایی که وجود دارد و ممکن است برای شما مناسب‌تر باشد، با دندانپزشک خود یا متخصص ارتودنسی مشورت کنید.

2

بعد از آنکه دوره زمانی استفاده از بریس‌ها به پایان رسید، اغلب لازم است که از وسایل دیگری به نام نگهدارنده (ریتینر) برای نگه داشتن دندان‌ها در وضعیت اصلاح شده استفاده شود تا وقتی که دهان کاملاً به نبودن بریس‌ها عادت کند. با این حال اخیراً میزان استفاده از بریس‌های ارتودنسی به منظور ردیف کردن تدریجی دندان‌ها از همان ابتدای رشدشان، روز به روز بیشتر شده است.

انواع مختلفی از نگهدارنده‌ها وجود دارد که هزینه هر کدام هم با مدل‌های دیگر فرق دارد، اما به طور کلی نتیجه‌ای که از همه آنها به دست می‌آید کاملاً یکسان است. استفاده از هر کدام از انواع نگهدارنده‌ها باید حتماً تحت نظر دندانپزشک باشد و در طول دوره درمان لازم است که مراجعات متعددی به دندانپزشک خود داشته باشید. همچنین نگهدارنده‌ها و بریس‌های ارتودنسی به مراقبت و بهداشت زیادی نیاز دارند تا از مشکلات و بیماری‌های احتمالی که می‌توانند برای دندان‌ها و لثه ایجاد کنند، جلوگیری شود. بعضی از بیمه‌های درمانی ممکن است هزینه نگهدارنده‌ها را پوشش بدهند.

باندهای بین دندانی

باندهای بین دندانی یک روش ارزان‌تر، سریع‌تر و با درد کمتر نسبت به بریس‌ها است که اگر هدف شما فقط از بین بردن فاصله بین دو دندان باشد، روش بسیار مناسبی است.

اساس کار در این روش به این صورت است که شما یک باند بین دندانی را در فاصله موجود بین دو دندان قرار می‌دهید و شب را با آن می‌خوابید. بعد از چند شب به تدریج فاصله بین دندان‌ها شروع به بسته شدن می‌کند. از آن به بعد هر وقت که لازم باشد، شما این باندها را می‌گذارید تا فاصله موجود بسته شود. نتایج این روش در عرض حداقل یک هفته قابل مشاهده خواهد بود. البته برای از بین بردن فاصله‌های بزرگ‌تر ممکن است که به 3 تا 6 ماه زمان نیاز باشد.

توصیه می‌شود که قبل از استفاده از باندهای بین دندانی حتماً با یک دندانپزشک مشورت کنید و تأیید او را بگیرید. به طور کلی این باندها برای کودکان، خردسالان، دندان‌های پیچ خورده یا نامرتب و نیز برای افرادی که به بیماری‌های پریودنتال مبتلا هستند، به هیچ وجه توصیه نمی‌شوند.

کامپوزیت‌ها

برای فاصله‌هایی که کمی بزرگ‌تر باشند و یا هنگامی که یک شخص بخواهد مشکل فاصله دندان‌های خود را سریع‌تر برطرف کند، بهتر است از روش کامپوزیت‌ها استفاده شود. کامپوزیت یک نوع رزین مخصوص و همرنگ دندان است که بر روی دندان گذاشته می‌شود و سپس با استفاده از یک نور مخصوص، محکم و سخت می‌شود. به این ترتیب رزین محکم به دندان می‌چسبد. از این کامپوزیت‌ها می‌توان برای بازسازی قسمت‌های شکسته و از دست رفته دندان‌ها و یا اصلاح دندان از نظر زیبایی ظاهری استفاده کرد.

به فاصله تنها چند ساعت بعد از چسباندن کامپوزیت، دندان‌ها شکل عادی و طبیعی پیدا می‌کنند. این عمل اغلب در مواردی انجام می‌شود که یک دندان، شکسته شده یا قسمتی از آن افتاده باشد. اما امروزه استفاده از این روش برای از بین بردن فاصله بین دندان‌ها نیز کاملاً رایج شده است. کامپوزیت‌ها یکی از کم‌هزینه‌ترین عمل‌هایی است که توسط دندانپزشکان انجام می‌شود. فقط لازم است که از قبل در مورد هزینه‌هاي این عمل در محل اقامت خود، اطلاعات لازم را کسب کنيد. در صورتی که این عمل بخشی از یک درمان پزشکی نباشد و هزینه آن تحت پوشش بیمه قرار نگیرد، لازم است که هزینه آن را خودتان بپردازید.

اگرچه موادی که برای ساخت کامپوزیت‌های دندانی استفاده می‌شود تا حدودی مقاوم به لکه می‌باشد، اما به هر حال مقاومت آن مشابه با مینای اصلي دندان نیست. علاوه بر آن، مواد کامپوزیت‌ها از نظر دوام و استحکام، در حد پایین‌تری نسبت به سایر روش‌های دندانپزشکی قرار دارند. حتی کامپوزیت‌ها می‌توانند باعث ترک خوردن یا شکسته شدن قسمت‌های سالم دندان نیز بشوند.

3

روکش و ونیر دندان

این روش، در واقع مرحله بعد از استفاده از کامپوزیت‌ها محسوب می‌شود. روکش و ونیر دو چیز متفاوت هستند که برای دو هدف مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند.

ونیر پورسلاین یک لایه نازک است که به سطح جلوی دندان یا دندان‌هایی که قصد از بین بردن فاصله بین آنها را دارید، چسبانده می‌شود. برای جایگذاری ونیرها لازم است که ابتدا قسمت کوچکی از مینای دندان شما برداشته شود تا ونیر به شکل مناسبی جا بیفتد و ظاهری طبیعی داشته باشد. ونیر غالباً همراه با کامپوزیت استفاده می‌شود تا بتواند ظاهر طبیعی و یکنواختی برای دندان ایجاد کند.

روکش‌های دندانی هم در واقع یک لایه نازک از جنس پورسلاین هستند، با این تفاوت که به گونه‌ای طراحی شده‌اند که قسمت عمده سطح دندان را بپوشاند. از روکش‌ها برای درمان اختلالات عملکردی دندان و نیز رفع مشکلات زیبایی استفاده می‌شود. همچنین روکش‌ها ابزار مناسبی برای درمان آسیب‌دیدگی‌های دندان محسوب می‌شوند. به طوری که دندانی که در اثر مصدومیت یا پوسیدگی، دچار شکستگی و یا ترک خوردگی شده است را با استفاده از روکش می‌توان بازسازی کرد، اما با استفاده از ونیر اين امکان وجود ندارد.

کاشت دندان

ایمپلنت‌ها در واقع جایگزینی برای دندان‌های دائمی هستند. این دندان‌ها را می‌توان به صورت ثابت یا قابل برداشته شدن طراحی کرد و شکل آنها مطابق با شکل دندان‌های طبیعی شما خواهد بود.

اگر فاصله بین دندان‌های شما به اندازه یک دندان کامل باشد، بهترین راه برای از بین بردن این فاصله، کاشت یک دندان جدید می‌باشد. در این روش، یک مینای مصنوعی دندان از طریق جراحی در محل فاصله بین دندان‌ها کاشته می‌شود. در بعضی از موارد، این دندان جدید به دندان‌های کناری چسبانده می‌شود. کاشت دندان یک عمل دندانپزشکی سطح بالا محسوب می‌شود که فقط باید توسط دندانپزشکان حرفه‌ای که آموزش و تخصص لازم را در این زمینه داشته باشند، انجام شود.

عمل کاشت دندان می‌تواند گران‌ترین راهکار برای از بین بردن فاصله بین دندان‌ها باشد. اغلب بیمه‌های درمانی هم هزینه کاشت دندان را به جزء در مواردی که مربوط به یک مشکل پزشکی باشد، پوشش نمی‌دهند. اما در عین حال این بهترین و ماندگارترین روش برای رفع مشکل است.

دندان مصنوعی

دندان مصنوعی وسیله‌ای برای جایگزینی دندان‌های از دست رفته و بافت‌های نرم اطراف آن می‌باشد. دو نوع اصلی از دندان‌های مصنوعی وجود دارد که شامل سری کامل و جزئی می‌باشد.

این روش برای از بین بردن فاصله‌های خیلی بزرگ در بین دندان‌ها مناسب است. در واقع دندان‌های مصنوعی هنگامی استفاده می‌شوند که چند تا از دندان‌های یک شخص کشیده شده یا افتاده باشد و مشکلاتی برای سلامت عمومی یا سلامت دهان و دندان وی به وجود آمده باشد. در مورد فاصله‌های کوچک‌تر، معمولاً دندان مصنوعی هم مشابه با کاشت دندان خواهد بود.

با توجه به اینکه دندان مصنوعی یکی از گزینه‌های نهایی برای درمان مشکلات دهان و دندان است و اغلب با سلامت شخص در ارتباط است، بیمه‌های درمانی نیز هزینه آن را پوشش می‌دهند.



یک دیدگاه

  • سلام , مهمان