محدودیت های استفاده از تصویربرداری mri حین درمان ارتودنسی

mritooth

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی یا MRI راهی برای به دست آوردن تصاویر دقیق از اندام‌ها و بافت‌های داخلی بدن است که نیازی به استفاده از اشعه ایکس یا تشعشعات یونیزه کننده ندارد. MRI به جای این تشعشعات از یک میدان مغناطیسی قدرتمند که به سرعت تغییر می‌کند، امواج رادیویی و یک رایانه برای ایجاد تصاویر بهره می‌برد که وجود یا عدم وجود جراحت و آسیب، پیشرفت بیماری یا وجود هرگونه شرایط غیر طبیعی را نشان می‌دهد.

برای انجام MRI بیمار باید در درون دستگاه ام آر آی قرار گیرد که معمولاً یک دستگاه بزرگ و به شکل دونات است و دو انتهای این دستگاه باز است. میدان مغناطیسی قدرتمند، ذرات اتمی را که پروتون نامیده می‌شوند و در اکثر بافت‌های بدن وجود دارند را همتراز می‌کنند. سپس امواج رادیویی اعمال شده باعث می‌شوند پروتون‌ها امواجی را تولید کنند که به وسیله یک دریافت کننده (ریسیویر) در داخل اسکنر ام آر آی جذب می‌شوند. سیگنال‌ها به طور اختصاصی در میدان مغناطیسی متغیر سریع، دسته‌بندی می‌شوند و با کمک پردازش رایانه‌ای، تصاویر بافت‌ها به صورت اسلایس‌هایی که می‌توانند از هر جهتی بررسی شوند، ایجاد می‌گردد.

وسایلی که باید قبل از انجام MRI برداشته شوند؟


مواردی که باید قبل از ورود به اتاق MRI توسط بیمار برداشته شود، عبارتند از: کیف پول، گیره پول، کارت‌های اعتباری، کارت‌هایی که دارای نوار‌های مغناطیسی هستند.

  • دستگاه‌های الکترونیکی مانند فلزیاب یا گوشی موبایل
  • سمعک
  • جواهرات فلزی، ساعت
  • خودکار، گیره کاغذ، کلید، سکه
  • گیره مو، سنجاق سر
  • کفش، کمربند، سنجاق قفلی
  • هر نوع لباسی که دارای الیاف یا نخ‌های فلزی، زیپ‌، دکمه، گیره، قلاب یا سیم فلزی باشد.

اشیائی که باعث ایجاد تداخل در ام آر ای می‌شوند؟


اشیائی که ممکن است در صورت نزدیک بودن به ناحیه مورد عکس برداری، در کیفیت تصویر حاصله اختلال ایجاد کنند، عبارتند از:

  • وجود میله فلزی در نخاع
  • صفحه‌ها، پین‌ها، پیچ‌ها یا شبکه‌های فلزی که برای ترمیم استخوان یا مفاصل به کار می‌روند.
  • جایگزین‌های مفصلی‌ یا پروتزها
  • جواهرات فلزی از جمله آنهایی که برای اصلاح و تغییر بدن یا زیبایی به کار می‌روند.
  • برخی تتو‌ها یا تتوی خط چشم (این تتوها تصاویر MR را تغییر می‌دهند و احتمال تحریک پوستی یا تورم وجود دارد، رنگ‌های مشکی و آبی بیشتر مشکل‌ساز خواهند بود)
  • میک آپ، لاک ناخن یا دیگر ابزارآلات آرایشی که حاوی فلزات هستند.
  • پر کردگی دندان (در حالی که معمولاً تحت تأثیر میدان مغناطیسی قرار نمی‌گیرد اما ممکن است در تصویربرداری از نواحی صورت و مغز اختلال ایجاد کند، این مورد درباره سیم‌کشی‌های ارتودنسی و ریتینر‌ها نیز صادق است.)

اثرات مصنوعی تصویربرداری رزونانس مغناطیسی و تجهیزات ارتودنسی ثابت


تجهیزات ارتودنسی اغلب پیش از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی برداشته می‌شوند، چرا که می‌توانند در اثرات کاذب و مصنوعی ایجاد کنند.

معمولا از متخصص ارتودنسی خواسته می‌شود تجهیزات ارتودنسی ثابت را برای انجام اسکن ام آر ای از دهان خارج کند، به خصوص اگر تصویربرداری برای بررسی آسیب‌های ناحیه سر و گردن باشد. اما فرایند برداشتن تجهیزات، به غیر از آنکه می‌تواند به صورت بالقوه برای مینای دندان مضر باشد، زمان‌بر، هزینه بردار و ناراحت کننده نیز می‌باشد.

تحقیقات نشان می‌دهد:

  • ارتودنسی شفاف، با شیارهای فلزی و براکت‌های تیتانیومی باعث اثرات کاذب بسیار اندک می‌شوند یا اساسا فاقد چنین اثراتی در تصاویر MRI هستند. این تجهیزات ارتودنسی تنها در صورتی که ناحیه مورد نظر بسیار نزدیک به این تجهیزات باشد، مثلا حفره دهانی، باید برداشته شوند.
  • ریتینرهای ثابت حاوی استیل می‌توانند در باعث افت کیفیت تصاویر گرفته شده از ناحیه دهان شوند و تنها زمانی باید برداشته شوند که تصویربرداری MRI از ناحیه دهان انجام می‌شود.
  • براکت‌های استیلی ضد زنگ باعث اثرات مصنوعی شدیدی می‌شوند و تحلیل تصاویر را مشکل می‌سازند، بنابراین باید همواره پیش از انجام MRI از ناحیه سر و گردن، آنها را خارج کرد.


یک دیدگاه

  • سلام , مهمان