مزایای استفاده از ارتودنسی پیشگیری در کودکان

pishgiri

در گذشته کودکان زمانی درمان ارتودنسی را آغاز می‌کردند که به سن 12-14 سالگی رسیده بودند و تمام دندان‌های دائمی آنها درآمده بود. بیشتر دندانپزشکان، یک کشیدن دندان را انجام می‌دهند تا بتوانند مشکلات بایت یا بی‌نظمی دندا‌ن‌ها را برطرف کنند. اما امروزه متخصصین ارتودنسی توصیه می‌کنند تمامی کودکان باید در سن 7 سالگی که اولین مجموعه از دندان‌های آسیای دائمی رشد کرده‌اند، برای ارزیابی ارتودنسی به دندانپزشک مراجعه کنند. درمان کردن کودکان در سنین پایین، بین 7 تا 11 سالگی، باعث می‌شود از در حال رشد بودن کودک بتوان استفاده کرد و کودک در این سن بیشتر پذیرای درمان است. با ارتودنسی پیشگیری کننده دندان‌های کمتری کشیده می‌شوند و نتایج بهتری به دست می‌آیند.

ارتودنسی پیشگیری چیست؟


ارتودنسی پیشگیری کننده، نوعی ارتودنسی مرحله به مرحله است که طی آن، مال‌ اکلوژن‌های تشخیص داده شده برای جلوگیری از مال‌اکلوژن در بزرگسالی، برطرف می‌شوند. رشد دندان‌ها برای بررسی مشکلات اکلوژن استفاده می‌شود. این فرایند در دو شرایط انجام می‌شود؛ با حفظ دندان‌های شیری و زمانی که مال‌اکلوژن در دندان‌های شیری است و کشیدن این دندان‌ها می‌تواند به بیمار اجازه دهد که در دوره رشد، مشکلات خود را اصلاح کنند.

ارتودنسی پیشگیری در کودکان


ارتودنسی پیشگیری اغلب، اولین مرحله است. این درمان ممکن است نتواند نیاز به بریس (سیم‌کشی)، ریتینر یا دیگر درمان‌های ارتودنسی در آینده را برطرف سازد اما می‌تواند مرحله دوم درمان را به حداقل برساند. مرحله دوم زمانی آغاز خواهد شد که در سن 12-14 سالگی، تمام دندان‌های دائمی رویش پیدا کردند. مرحله دوم کمتر به طول خواهد انجامید، چرا که مشکلات بسیار کمی وجود دارد که باید حل شوند. در این مرحله، مشکلات رشد اسکلتی تصحیح خواهند شد. مرحله دوم گاهی برای تصحیح مشکلات ناشی از عادات دهانی مانند مکیدن انگشت و اختلالات رشد به کار گرفته می‌شود.

اگر مکیدن انگشت شست و عادت به پستانک پس از سن سالگی کودک ادامه یابد می‌تواند ممکن است مشکلات زیر رخ دهد:

  • تغییر شکل استخوان فک به صورتی که نرم و انعطاف پذیر می‌شود.
  • خارج شدن دندان‌ها از موقعیت طبیعی خود
  • باریک شدن قوس‌های دندانی
  • عادت فشار دادن زبان به صورت شدید
  • جلوآمدگی دندان‌های جلویی که باعث می‌شود این دندان‌ها در معرض خطر بیشتری باشند.
  • اپن بایت که نیازمند درمان‌های ارتودنسی گسترده‌تری است.

برخی اختلالات رشد که نیازمند ارتودنسی پیشگیری هستند، عبارتند از:

  • تنگ بودن سقف دهان که موجب درهم ریختن دندان‌های عقبی می‌شود و اغلب کراس بایت نامیده می‌شود.
  • شلوغی دندان‌ها
  • رشد غیر یکسان فک بالایی و پایینی

چرا کودک شما به ارتودنسی پیشگیری نیاز دارد؟


ارتودنسی پیشگیری علاوه بر اینکه باعث زیباتر شدن ظاهر کودک می‌شود باعث بهبود مال ‌اکلوژن‌ها نیز می‌شود. مال ‌اکلوژن‌ها به دلیل نامرتب بودن دندان‌ها یا ناهمخوانی فک‌ها ایجاد می‌شود. این امر در نحوه جویدن، خندیدن، تمیز کردن دندان‌ها و حتی احساس کودک نسبت به لبخند خودش اثر می‌گذارد. شلوغ بودن دندان‌ها باعث می شود مسواک زدن و استفاده از نخ دندان‌ دشوار شود. این امر می‌تواند به پوسیدگی دندان و بیماری لثه منجر شود. به علاوه جلوآمدگی دندان‌های جلوآمده در معرض شکستگی اتفاقی هستند. رشد نامطلوب و ساییدگی نابرابر دندان‌ها ممکن است ناشی از کراس بایت باشد درحالی که عادت فشار دادن زبان و لکنت زبان می‌توانند ناشی از اپن بایت باشند.

مزایا


درمان ارتودنسی زودهنگام می‌تواند از گسترش و ایجاد مشکلات جدی جلوگیری کند و درمان را در مراحل بعد کوتاه‌تر و آسان‌تر کند. درمان زود هنگام به متخصص ارتودنسی این امکان را می‌دهد که:

  • رشد فک‌ها را به گونه‌ای هدایت کند که تقارن چهره‌ای ایجاد شود.
  • خطر آسیب دیدن دندان‌های جلوآمده را کاهش دهد.
  • عادت‌های دهانی مضر را تصحیح کند.
  • ظاهر فرد را زیباتر سازد و به او اعتماد به نفس بیشتری بدهد.
  • دندان‌های دائمی را به موقعیت مناسب هدایت کند.
  • نحوه برخورد لب‌ها به یکدیگر را بهبود دهد.
  • فضای بیشتری برای دندان‌های شلوغ فراهم کند.
  • فضای لازم برای دندان‌های در حال رشد را حفظ کند.
  • ضرورت کشیدن دندان را کاهش دهد.
  • زمان لازم برای درمان را کاهش دهد.


یک دیدگاه

  • سلام , مهمان