ارتودنسی نامرئی، متحرک و ثابت دندان: هزینه و مراحل

woman teeth and smile. Close up,half with braces

ارتودنسی شاخه‌ای از دندانپزشکی است که به اصلاح موقعیت نامناسب دندان‌ها در حالت بسته بودن دهان (بد قرارگرفتن دندان‌ها روی هم) که منجر به ناهنجاری دندان نیش می‌شود، اختصاص دارد.ارتودنسی همچنین شامل درمان و کنترل جنبه‌های مختلف رشد صورت (ارتوپدی دندان، فک و صورت) و فرم و رشد فک می‌باشد. متخصص ارتودنسی، ارتودنتیست نامیده می‌شود. وقتی هدف بیمار، بهبود ظاهر دندان‌های خود باشد، ارتودنسی شامل دندان‌پزشکی زیبایی نیز می‌شود.

انواع مشکلات بد قرار گرفتن دندان‌ها روی هم


فک و دندان برخی از کودکان، به شکل صحیحی رشد نمی‌یابد. مشکلات بد قرار گرفتن دندان‌ها شامل نامرتبی و کج بودن دندان‌ها، بی‌نظمی دندان‌ها و عدم انطباق ردیف دندان‌های پایین و بالا (دو قوس دندان‌ها) می‌باشد.

این مشکلات ممکن است به دلیل آسیب به دندان‌ها یا استخوان‌های صورت، مکیدن مکرر انگشت شست، یا به دلایل ناشناخته‌ای ایجاد شود.

افراد ممکن است برای مشکلات مختلفی نیاز به طی مراحل انجام ارتودنسی  داشته باشند، از جمله:

  • جلو آمدن دندان‌های جلو: ارتودنسی دندان نه تنها باعث بهبود ظاهر بیمار می‌گردد، بلکه از دندان‌ها در برابر ضربه و آسیب نیز محافظت می‌کند. افراد مبتلا به جلو آمدگی دندان‌ها به احتمال زیاد در ورزش، سقوط و غیره دچار آسیب خواهند شد.
  • شلوغی و نامرتبی دندان‌ها: اگر فک بیمار باریک باشد، ممکن است فضای کافی برای تمام دندانها وجود نداشته باشد. در چنین مواردی متخصص ارتودنسی ممکن است یک یا چند دندان را خارج کند تا برای دندان‌های دیگر فضای کافی ایجاد شود.

33

  • دندان نهفته: هنگامی که دندان‌های دائمی رشد می‌کنند، ممکن است در جای نامناسبی قرار گیرند.

34

  • دندان نامتقارن: دندان‌های بالا و پایین با هم مطابقت ندارند ( به ویژه هنگامی که دهان بسته است) اما دندان‌ها نمایان هستند.

35

  • همپوشانی زیاد دندان‌های بالا رو: هنگام روی هم فشردن دندان‌ها، دندان‌های بالایی بیش از حد بر دندان‌های پایینی قرار گرفته و آنها را می‌پوشانند.

36

  • معکوس بودن جهت دندان‌ها: هنگام روی هم فشردن دندان‌ها، دندان‌های بالایی، داخل دندان‌های پایینی قرار می‌گیرند.

37

  • اپن بایت: هنگام روی هم فشردن دندان‌ها، بین دندان‌های بالا و پایین،‌ فضای خالی وجود دارد.

38

  • آندر بایت: دندان‌های بالایی بیش از حد عقب هستند و یا دندان‌های پایینی بیش از حد به سمت جلو آمده‌اند. (ظاهر "بول داگ")

39

  • کراس بایت: هنگام روی هم فشردن دندان‌ها، حداقل یکی از دندان‌های بالایی، کمی از سطح دندان‌های پایینی، پایین‌تر می‌آید و دندان‌ها بیش از حد به گونه و یا به زبان نزدیک هستند.

40

  • فاصله‌دار بودن دندان‌ها: شکاف و یا یک فضای خالی بین دندان‌ها وجود دارد که به دلیل دندان از دست رفته و یا کم بودن تعداد دندان‌ها برای پر کردن فضای دهان (در مقابل حالت شلوغی دندان‌ها) می‌باشد.

سن شروع ارتودنسی


انجام ارتودنسی به منظور ردیف و صاف کردن دندان ها معمولاً تا زمان 12 یا 13 سالگی آغاز نمی‌شود، یعنی تا زمانی که دندان‌های دائمی به طور کامل رشد کرده و ظاهر شوند. در برخی از موارد اگر مشکلات دندان قابل توجهی وجود نداشته باشد، ممکن است ارتودنسی چند سال بعد شروع شود.

کودکان مبتلا به شکاف لب و کام (لب شکری) ممکن است قبل از رشد کامل دندان‌های دائمی خود، نیاز به درمان ارتودنسی داشته باشند.

ارتودنسی در بزرگسالان و کودکان

 با تحولات و پیشرفت‌های اورتودنسی در سال‌های اخیر، به طور روز افزون افراد بیشتری به دنبال درمان مشکلات دهان و دندان خود که از دوران کودکی داشته‌اند، هستند. بین ارتودنسی بزرگسالان و کودکان، تفاوت قابل توجهی وجود دارد.

برای مثال، بسیاری از بزرگسالان یک یا چند دندان خود را در گذشته از دست داده‌اند و این می‌تواند برای اورتودنتیست، مشکل‌ساز باشد. شکاف موجود بین دندان‎ها به دلیل دندان‌های از دست رفته و نزدیک نگه داشتن آنها نیز دشوار است. زیرا استخوان بزرگسالان به اندازه استخوان رو به رشد نوجوانان، به فشار پاسخ نمی‌دهد.

انواع ارتودنسی


 دو نوع ارتودنسی وجود دارد: ثابت و متحرک

ارتودنسی ثابت

ارتودنسی ثابت، متداول‌ترین نوع از انواع ارتودنسی دندان است و زمانی استفاده می‌شود که دقت و ظرافت در کار اهمیت دارد. اگر چه بیمار می‌تواند با انواع ارتودنسی ثابت به صورت عادی غذا بخورد، اما باید برای جلوگیری از مشکلات ارتودنسی از برخی مواد غذایی و نوشیدنی‌ها مانند نوشیدنی‌های گازدار، شیرینی‌های سفت و یا تافی با سیم کشی دندان اجتناب کند. افرادی که در فعالیت‌های ورزشی شرکت می‌کنند، باید به ارتودنتیست خود اطلاع دهند تا محافظ لثه مخصوص برای آنها ساخته شود.

نمونه‌هایی از ارتودنسی ثابت دندان عبارتند از:

1) براکت‌ها: با تقبل قیمت ارتودنسی ثابت بر روی دندان نصب میشوند که متشکل از براکت و یا سیم و باند هستند. هنگامی که براکت به جلوی دندان متصل می‌شود، باندها به صورت ثابت و محکم در اطراف دندان‌ها بسته شده و به عنوان گیره عمل می‌کنند.

سیم‌ها به شکل قوس از درون براکت عبور کرده و به باندها ثابت می‌شوند. در مراحل ارتودنسی ثابت وقتی که سیم قوسی تنگ‌ می‌شود، به دندان فشار وارد کرده و در طول زمان، دندان را به محل مناسب خود جابجا می‌کند.

42

دوره درمان با انواع ارتودنسی ثابت دندان ممکن است از چند ماه تا چند سال به طول بینجامد. کودکان معمولاً براکت رنگی را ترجیح می‌دهند، در حالی که بزرگسالان معمولاً براکت‌های شفاف را انتخاب می‌کنند.

بریس‌های فلزی نقره‌ای رنگ، رایج‌ترین نوع نوع بریس دندانی است که در درمان ارتودنسی مورد استفاده قرار می‌گیرد. بریس‌های فلزی با استفاده از به براکت های فلزی و سیم‌های قوسی شکل، مشکلات لبخند شما را برطرف می‌سازد.

2) فضا نگه‌دار دندان: اگر کودک دندان شیری خود را از دست بدهد، یک فضا نگه‌دار مانع خواهد شد که تا زمان رشد دندان دائمی، دو دندان اطراف به داخل فضای خالی حرکت کنند. یک باند به یکی از دو دندان‌ مجاور فضای خالی، تثبیت می‌شود و یک سیم از داخل این باند به دندان دیگر بسته می‌شود.

43

3) ابزارهای مخصوص ارتودنسی ثابت: این ابزارها ممکن است برای کنترل فشار زبان و یا مکیدن انگشت شست توصیه شود. این ابزارها برای بیماران ممکن است ناراحت کننده باشد، به ویژه هنگامی که در حال غذا خوردن هستند. متخصصان می‌گویند که آنها فقط زمانی که واقعاً لازم است، باید استفاده شوند. ارتودنسی ثابت به روش دیمون یکی از جدیدترین سیستم های ارتودنسی روز دنیا با قابلیت باز و بسته شدن خودکار درب براکت ها است که به دلیل برخی مزایا، اقبال زیادی نسبت به مزایای ارتودنسی ثابت در سراسر دنیا ایجاد شده است.

44

ارتودنسی متحرک

ارتودنسی متحرک معمولاً برای درمان مشکلات جزئی، از جمله جلوگیری از مکیدن انگشت شست یا اصلاح نامرتبی خفیف دندان استفاده می‌شود. با تقبل هزینه ارتودنسی متحرک ، بریس ها فقط باید در هنگام تمیز کردن، غذا خوردن و یا استعمال نخ دندان، خارج شود. گاهی اوقات، ارتودنتیست ممکن است به بیمار توصیه کند که در طول فعالیت‌های خاص، مانند نواختن یک ساز بادی یا دوچرخه سواری، آنها را از دهان خود خارج کند.

نمونه‌هایی از انواع ارتودنسی متحرک عبارتند از:

1) تراز کننده‌ها: اینها جایگزینی برای براکت سنتی برای بیماران بزرگسال هستند. تراز کننده‌ها عملاً توسط افراد دیگر قابل مشاهده نیستند و بیمار هنگام مسواک زدن دندان، استعمال نخ دندان و یا غذا خوردن می‌توان این ارتودنسی متحرک را از دهان خود خارج کند.

45

2) هدگیر: بندی است دور پشت سر که به یک سیم فلزی در جلو متصل می‌شود. هدف این است که سرعت رشد فک بالا را کُند کرده و در حالی که دندان‌های جلو به عقب کشیده می‌شوند، دندان‌های عقب را در موقعیت خود ثابت نگه دارد.

3) ضربه‌گیر لب و چانه: این ابزار برای کاهش فشار گونه یا لب‌ها بر روی دندان‌ها ساخته شده است.

46

4) گسترش‌ دهنده کام: ابزاری است که برای گسترده‌تر کردن قوس فک بالا طراحی شده است. این ابزار شامل یک صفحه پلاستیکی است که در کام (سقف دهان) قرار داده می‌شود. این صفحه دارای پیچ‌هایی است که با اِعمال فشار بر مفاصل استخوان‌ها، آنها را به بیرون می‌راند، در نتیجه وسعت منطقه پالاتال (سقف دهان) افزایش می‌یابد.

47

5) نگهدارنده متحرک: یکی از انواع پلاک نگهدارنده، نگه دارنده ارتودنسی متحرک است که برای جلوگیری از برگشت دندان به موقعیت اصلی خود در سقف دهان قرار داده می‌شوند. این ریتینر و نگه‌دارنده‌ها با کمی تغییر ممکن است برای جلوگیری از مکیدن انگشت شست کودکان مورد استفاده قرار گیرد.

48

6) فضا نگه‌دار متحرک: جایگزینی برای فضا نگه‌دار ثابت می‌باشد.

49

7) اسپلینت یا پلاک دندان: این‌ها برای کمک به بسته شدن صحیح فک، در فک بالا و یا پایین‌ قرار داده می‌شوند. اسپییلنت‌ها معمولاً برای درمان سندرم TMJ (اختلالات مفصل گیجگاهی-فکی) استفاده می‌شوند.

50

ارتودنسی نامرئی

ارتودنسی نامرئی یک سری ترازکننده‌های پلاستیکی شفاف است که بسیار شبیه براکت معمولی برای حرکت تدریجی دندان به موقعیت اصلی خود در طول زمان، بر روی دندان‌ها فشار وارد می‌کند. هر تراز کننده در مراحل ارتودنسی نامرئی به مدت دو هفته استعمال می‌شود و اغلب به بیماران، در هر بار مراجعه 3-5 تراز کننده داده می‌شود. دفعات مراجعه کمتری نسبت به درمان با براکت معمولی از مزایای ارتودنسی نامرئی است. از آنجایی که بیماران می‌توانند تراز کننده‌های ارتودنسی نامرئی دندان را در حال غذا خوردن خارج کنند، می‌توانند رژیم غذایی عادی خود را دنبال کنند، بدون اینکه برای آنچه که می‌توانند بخورند، محدودیتی ایجاد شود. بیماران همچنین دسترسی کاملی برای تمیز کردن دندان‌های خود با استفاده از تجهیزات اضافی مانند نخ دندان در اطراف براکت دارند.

51

فرآیند و مراحل انجام درمان ارتودنسی


در ادامه با مراحل ارتودنسی دندان آشنا می‌شویم.

مرحله اول

متخصص ارتودنسی اقدامات زیر را برای تشخیص مشکل و تهیه طرح درمانی مناسب انجام می‌دهد:

  • عکس گرفتن از صورت و دهان
  • گرفتن عکس رادیولوژی از دندان‌ها و فک
  • قالب گرفتن از دندان‌ها و لثه‌ها

تمام این اقدامات کاملاً بدون درد است و می‌توان تمام آنها را در یک جلسه انجام داد. متخصص ارتودنسی طرح درمانی مناسب را پس از ارزیابی اولیه و تکمیل اطلاعات تهیه می‌کند.

مرحله دوم

متخصص ارتودنسی بهترین طرح درمانی را براساس معاینه اولیه، عکس رادیولوژی و قالب‌های گرفته شده از دندان‌ها ارائه می‌دهد و چنانچه شرایط مناسب باشد، ارتودنسی نامرئی دندان را برای ردیف و مرتب کردن دندان‌ها پیشنهاد می‌دهد؛ توجه داشته باشید که تقبل  قیمت ارتودنسی نامرئی برای تمام بیماران مناسب نیست.

در صورت ضرورت انجام ارتودنسی، متخصص ارتودنسی بریس را روی دندان‌ها قرار می‌دهد و دستورات لازم را برای مراقبت از ارتودنسی به بیمار اعلام می‌کند.

مرحله سوم

بیمار باید در طول دوره درمان به طور مرتب برای تنظیم بریس و اطمینان از عدم وجود مشکلات ارتودنسی مانند شکستن یا شل شدن سیم‌ها و کش‌ها به کلینیک مراجعه کند.

مرحله چهارم

پس از آن که دندان‌ها ردیف و مرتب شد، متخصص ارتودنسی بریس را باز می‌کند و دندان‌ها جرم‌گیری می‌شود.

مرحله پنجم

اکثر بیماران باید پس از اتمام درمان از نگهدارنده بعد از ارتودنسی (ریتینر) استفاده کنند تا دندان‌ها در موقعیت جدید بماند و لبخند زیبای به دست آمده در درازمدت حفظ شود.

آیا ارتودنسی با درد همراه است؟


درصد قابل توجهی از بیماران گزارش داده‌اند که در طی مراجعات درمان ارتودنسی و طی مراحل ارتودنسی نامرئی و بعد از آن، درد و اثرات منفی آن را در زندگی خود تجربه کرده‌اند.

به طور متوسط، ارتودنتیست‌ها دردی را که با درمان اورتودنسی همراه است، اندک برآورد می‌کنند. علاوه بر تناقض بین درد گزارش شده توسط بیماران و ارزیابی پزشکان از میزان درد، پزشکان همچنین تعداد بیماران خود را که از داروهای ضد درد استفاده می‌کنند، کمتر برآورد می‌کنند. درد خفیف در روزهای اول درمان از عوارض ارتودنسی است. معمولا قراردادن براکت ها و بند های ارتودنسی و فیت کردن دقیق آنها آسیبی ایجاد نمی کند و  لذا این کار بدون بیحسی و تزریق انجام می شود. پس از قراردادن براکت ها ممکن است در چند روز اول درد مختصری احساس کنید که شدت آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است و در بیماران کم سن ناچیز است. در کل، دندانها ممکن است اندکی درد بگیرند، به طور موقت کمی لق شوند، و به فشارهای جویدن حساس شوند. در صورت ایجاد درد مسکن هایی عادی می توانند برای از بین بردن این درد در چند روز اول به شما کمک نمایند.

مراقبت از ارتودنسی


اگرچه متخصص ارتودنسی روش مراقبت از دندان‌ها و وسایل ارتودنسی را در طول دوره درمان به بیمار آموزش می‌دهد، بااین حال موارد زیر توصیه‌هایی کلی است که بهتر است همواره آنها را به خاطر داشته باشید.

مراقبت از بریس

  • بریس را تمیز نگه دارید. براکت‌ها، سیم‌ها و کش‌ها در ارتودنسی ثابت محل مناسبی برای گیر کردن ذرات غذا و تشکیل پلاک است، بنابراین دندان‌ها و بریس را به خوبی مسواک بزنید.
  • دندان‌ها را پس از هر وعده غذایی مسواک بزنید و دقت کنید که تمام ذرات غذای گیر کرده بین براکت‌ها یا سیم‌ها را خارج کنید.
  • نخ کشیدن دندان‌ها را در طول درمان فراموش نکنید.
  • خوراکی‌های چسبناک یا سفتی مانند سیب، شکلات، آجیل و هویج خام و خوراکی‌هایی مانند بلال و ذرت بوداده را که احتمال گیر کردن آنها وجود دارد، در دوران ارتودنسی میل نکنید. جویدن یخ نیز ممنوع است.
  • حتماً هنگام انجام ورزش‌هایی که در آنها احتمال وارد شدن ضربه به دهان وجود دارد، از محافظ‌های مخصوص دهان استفاده کنید.

مراقبت از ریتینر

  • ریتینر را هنگام غذا خوردن، نوشیدن یا مسواک زدن دندان‌ها از دهان خارج کنید.
  • زمانی که از ریتینر استفاده نمی‌کنید، آن را در جعبه محافظ مخصوص نگهداری کنید.
  • هر بار که دندان‌ها را مسواک می‌زنید، پلاک نگهدارنده را نیز با آب سرد بشویید و مسواک بزنید.
  • هیچ گاه نگهدارنده را در آب داغ قرار ندهید، چون ممکن است ذوب شود.
  • پلاک نگهدارنده را باید هر روز یا یک بار در هفته در محلول مخصوص تمیز کردن دندان مصنوعی بیاندازید، اما هیچ گاه نباید برای تمیز کردن آن از دهانشویه یا پراکسید استفاده کنید.

مدت زمان ارتودنسی


درمان ارتودنسی به طور متوسط شش ماه تا دو سال ونیم طول می‌کشد. مدت زمان ارتودنسی به شدت مشکلات مربوط به نامرتبی دندان‌ها بستگی دارد. متخصص ارتودنسی در جلسه مشاوره اطلاعات بیشتری را در این زمینه ارائه می‌دهد.

ارتودنسی در دوران بارداری


استفاده از انواع ارتودنسی ثابت یا متحرک در حین بارداری هیچ‌گونه مشکلی به همراه نخواهد داشت. با این حال، دو چیز است که باید مراقب باشید: تورم لثه و اشعه ایکس. بارداری تعادل هورمونی بدن شما را تغییر می‌دهد و این تغییر می‌تواند منجر به "التهاب لثه بارداری" شود. این عارضه فقط پاسخ شدید بدن به پلاک‌هایی است که تاکنون در دهان شما وجود داشته‌ است. درمان آن فقط افزایش بهداشت دهان و دندان است. همچنین حتما بارداری خود را به اورتودنتیست اطلاع دهید و اجازه ندهید که هیچ‌گونه اشعه ایکس در دهان شما تا بعد از زایمان، اِعمال شود.

هزینه درمان ارتودنسی


  قیمت ارتودنسی بستگی به میزان مشکل و نوع ارتودنسی دندان دارد. در صورتیکه درمان‌های مرحله اول با پلاک‌ متحرک ارتودنسی انجام شود هزینه ارتودنسی ثابت  نسبت به قیمت ارتودنسی متحرک کمتر خواهد بود، البته بسته به شدت مشکل و تعداد پلاک‌های مورد استفاده این هزینه متفاوت خواهد بود. در مطب يك متخصص ارتودنسي، هزینه ارتودنسی به صورت پيش پرداخت -حدود يك چهارم مبلغ كلي- دريافت مي شود. سپس درمان ارتودنسي ثابت يا متحرك كه حدود ١٨ تا ٢٤ ماه طول مي كشد آغاز مي شود و بقيه ي هزينه به صورت اقساط ماهيانه دريافت مي گردد. هزینه درمان ارتودنسی خصوصی به طور گسترده‌ای متفاوت است. این هزینه با توجه به پیچیدگی (دشواری) مشکل، محل و میزان تجربه اورتودنتیست / دندان‌پزشک متفاوت است. تکنیک‌های خاص از قبیل تراز کننده و یا براکت نیز گران‌تر هستند. اگر قصد انجام ارتودنسی دارید، برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص هزینه ارتودنسی نامرئی، ثابت و متحرک، با ما تماس بگیرید.مشاوره با یک متخصص حرفه ای، بهترین راه برای تعیین دقیق قیمت ارتودنسی ثابت یا متحرک شما خواهد بود.



یک دیدگاه

  • سلام , مهمان